Cyprus: Nickel farming


 

TU Delft:

Ik heb overigens ook een leuk contact met prof.Dorn, de man die gevonden heeft dat olivijn (en plagioklaas) veel sneller (50mtot 300 maal zo snel) verweren in de directe omgeving van een mieren of termietennest.


Sehr geehrter Herr Koller, dear Sir,

I have your name and email address from Professor Olaf Schuiling of Utrecht University, Netherlands. Before turning to a question about serpentine, please first allow me to introduce myself.

Kenbri Fire Fighting BV is an independent company in the Netherlands. We sell everything from small to big equipment for firefighting professionals. We represent some of the strongest brands in the business and we manufacture a diversity of equipment under our own brand. Our home market is the Benelux countries and we are gaining ground in Europe and specific countries in other continents.

I’m an industrial firefighting engineer. From technical perspective I’m strongly related to Kenbri’s R&D and new product and market developments. Since a few years I’m in contact with Prof. Schuiling about his findings and ideas concerning serpentine and firefighting. Kenbri has ideas to take this to the next level. In good harmony with the professor we made agreement about Kenbri doing technical research and thinking about how to develop this into a commercially viable product or service.


Geachte heer Schuiling,

Ondergetekende maakt deel  uit van en treedt op namens Private Capital Partners Europe (verder : “PCP”) en zou graag namens PCP een eerste en informeel gesprek met u hebben, om te spreken over olivijn.

PCP, dat internationaal opereert, en waarin alleen Nederlanders participeren, wil  investeren in nieuwe technieken die te maken hebben met energie en daarmee het milieu. Dit alles in de breedste zin.

Nadrukkelijk wil ik opmerken dat PCP zeer kritisch staat tegenover de huidige wijd verspreidde visie op milieu, klimaat, CO2, nieuwe energievormen e.d.

Onze bijzondere aandacht heeft de mogelijkheid van het binden van CO2 middels olivijn, zoals door u onderzocht en bepleit. Wij zijn op de hoogte van de mogelijkheden van olivijn, voor zover informatie hierover openbaar is.

Naar onze mening kan en zal er alleen iets verbeterd worden aan allerlei problematieken, indien men een aanzienlijk belang heeft dan wel  zeggenschap. PCP kan t.b.v. participaties over grote bedragen beschikken.

In dit verband zijn wij momenteel in gesprek over participatie in energieopwekking teneinde daarmee invloed te verkrijgen op de oplossing(srichting) van de CO2 problematiek; naar onze voorkeur middels het binden van CO2.


Hello everyone!

I handed in my bachelor thesis last week! I’m pretty happy with it, even though it was a lot of work. I learned a lot and had fun working on it, especially because I could relate various aspects to things we’ve seen during our trip in Turkey. I’m still waiting for my assessment.

As a little thank you to you all for the great trip, I’ve attached my thesis to this email. You can have a read through it if you’d like, but honestly, don’t feel obligated! Because it’s quite a bit of reading. It’s meant as a little remembrance 😉 However, when you find a moment, you could read the acknowledgements section in which I’ve tried to express my gratitude to you all.

Hopefully I’ll see you all at the reunion!

Best regards,

Elise


Wij willen ons graag, alvorens verder te gaan met de voorziene participatie, verdiepen in de inzet van o.a. olivijn.

Of men bereid is de inzit van olivijn wereldwijd te bezien en niet lokaal (landelijk) betwijfelen wij ten zeerste.

Daarom onze vragen:

Zijn de ontwikkelingen al zover dat wij, indien wij tot het verwerven van een belang in energie opwekking zouden komen, olivijn kunnen inzetten bij de binding van CO2, middels een gestuurd proces?

Kan dit lokaal en zo ja onder welke omstandigheden?

Is er een industrieel proces mogelijk bij de inzet van olivijn?

Is er al zicht op een businesscase en financiële onderbouwing?

Kan er bij de inzet van olivijn in een bepaald proces ook aangestuurd worden op de productie van een grondstof, die vervolgens tot de productie van andere materialen en/of  half-fabrikaten kan leiden?

Indien u om redenen van vertrouwelijkheid en gevoeligheid van de kennis, wilt dat een document wordt opgesteld en ondertekend met als doel de geheimhouding te waarborgen, zijn wij daartoe bereid.


For the moment I ask you kindly to help out in a first step. We actually need a quantity of serpentine for our research. The professor assured me that our best starting point is a crushed, fine fraction of the material, as it will be needed to make a ‘slurrie’ with (admixed to water). I understand you do have this available in abundance as a by-product. For now we will need only approx. 25 kilos of it.

In later stage it may be quite worthwhile to meet up with you in Austria to discuss things further. For now I ask you kindly if it is possible to ship the small quantity of serpentine we ask for. Of course we will remit you the shipping costs for this.

Looking forward to your reaction,

Met vriendelijke groet, With kind regards,


Beste allen,
Op verzoek van Olaf Schuiling mail ik jullie hierbij nog een document met extra commentaren, ideeën en opmerkingen door. Hij heeft niet de gelegenheid gezien om deze afgelopen vrijdag te kunnen uitdragen. Bij deze…

Veel groeten,
Francesc


Een groene en duurzame rol voor de Marker Wadden

Olaf Schuiling

Het project Marker Wadden van Natuurmonumenten biedt diverse mogelijkheden om op een milieuvriendelijke manier een rol te spelen in het tegen gaan van de klimaatverandering. Ik wil daarbij het olivijnconcept toepassen, dat gebruik maakt van het proces van verwering dat sinds het begin van de aardgeschiedenis het CO2 gehalte van de atmosfeer in toom gehouden heeft. Verwering is de reactie van mineralen met water en CO2. Daarbij wordt het broeikasgas CO2 omgezet in bicarbonaatoplossingen, waaruit uiteindelijk kalkstenen ontstaan. Kalkstenen bevatten miljoen keer meer CO2 in duurzame toestand dan alle zeeën, de atmosfeer en de biosfeer bij elkaar.

Een paar van de mogelijke toepassingen in de Marker Wadden zijn de volgende:

M    W

     A  

D       R

Ofwel Marker Wad mineraalwater. Dit zou gerealiseerd moeten worden op het meest bezochte toekomstige eiland. Daar moet eerst een ondoordringbare ondergrond aangelegd worden in de vorm van een hele platte goot, die zacht naar voren helt. Daarop wordt een heuvel van olivijnzand aangelegd, met een dikte van 6 à 8 meter. Deze wordt afgedekt met een laag teelaarde, waarop gras en struikjes groeien. Als regenwater op de heuvel valt, zal het eerst door de laag aarde sijpelen. Daar neemt het extra CO2 op, want de bodemlucht, zeker onder een begroeiing, is vaak honderdmaal rijker aan CO2 dan de buitenlucht. Dat komt natuurlijk omdat in die bodem allemaal dood plantenmateriaal ligt te vergaan en bodemdiertjes daar ademen. Door deze extra CO2 wordt het water agressief voordat het met de olivijn in aanraking komt. Terwijl het langzaam door de olivijnlaag naar beneden beweegt reageert het daar mee. De reactie is:

Mg2SiO4 + 4 CO2 +4 H2O à 2 Mg2+ 4HCO3- + H4SiO4

Op deze manier wordt het regenwater omgezet in een magnesium bicarbonaat mineraalwater. Volgens een Handbook van de FAO is zo’n mineraalwater zeer gezond, actief tegen hart- en vaatziekten.

Aan het eind van de goot, waar dit water in uit komt, moet men een kraantje maken, zodat bezoekers dit mineraalwater kunnen drinken. Qua samenstelling lijkt het op het populairste Griekse mineraalwater (Loutraki) dat ook uit een olivijngesteente komt. Uiteraard moet er een bord bij geplaatst worden waarin een en ander wordt toegelicht vooral natuurlijk de rol die de verwering speelt bij het bestrijden van de klimaatverandering.

Een andere simpele toepassing zou zijn om een strand op een van de eilanden af te dekken met een dikke laag olivijnzand. Als er een keus gemaakt kan worden zou dat het beste kunnen in een ZW gericht baaitje op een van de eilanden. Ik zeg dat omdat de meeste regen uit het Zuidwesten komt, maar ook omdat het dan redelijk beschut is tegen koude winden. Kinderen kunnen dan in de zomerperiode leuk met dat groene zand spelen. Het is natuurlijk ook makkelijker om uit te leggen hoe olivijn werkt, als je zo’n groen strand voor je ziet.

Ik neem aan dat er een café komt op het meest bezochte eiland. De uitbater van dat café zou een grote bak met olivijnzand moeten neerzetten, waar iedere bezoeker een kilo olivijnzand kan kopen voor een euro in een leuk Marker Wadden zakje of doosje. Dat kunnen ze als souvenir mee naar huis nemen, en ze kunnen de olivijn bij voorbeeld op hun gazon strooien (helpt ook als er veel mos in zit), of bij hun kamerplanten.

Het is natuurlijk al heel eenvoudig, omdat het allemaal nog aangelegd moet worden, om toekomstige wandelpaden te beleggen met een olivijnlaag, past veel beter in een natuurlijke omgeving dan betonplaten of bitumen.

Het zou ook leuk zijn om op een van de eilanden een oppervlak van pakweg een of enkele hectares te beleggen met een dikke laag (~meter dik) van olivijnzand gemengd met aarde. Daar zou je zogenaamde nikkel hyperaccumulator planten in moeten zaaien. Het geslacht Alyssum uit de familie van de Brassicaceae kent veel van die nikkelverzamelaars. Er wordt wel eens gezanikt over het feit dat olivijn meer nikkel bevat dan de meeste andere gesteentes, en Nederland zou Nederland niet wezen als er bij ons niet een veel te strenge norm was vastgelegd. Dit is een totaal onzinnige beperking. Toen die norm werd vastgesteld wist men nog niet dat nikkel een essentiële voedingsstof voor planten is. Bovendien zou met deze Nederlandse norm de helft van de Duitse landbouwgronden moeten sluiten. Het hoofdargument is eigenlijk dat er op de wereld meer dan 1 miljoen km2 gronden op olivijngesteentes zijn, waar het nikkelgehalte honderd maal (!) hoger is dan de Nederlandse norm. Daar hebben al vele generaties honderden miljoenen mensen op gewoond, hun gewassen daarop verbouwd, hun vee laten grazen, het lokale water gedronken zonder enige aanwijzing van nadelige gevolgen. Ambtenaren van I&M hebben mij dan ook verzekerd dat bij de herziening van alle bodemnormen in 2018 deze nikkelnorm herzien zal worden, en dat mensen die voor die tijd een landbouwkundige toepassing van olivijn willen uitvoeren daarvoor een green deal zullen krijgen.

Als je dus zo’n stuk eiland (vooral niet in een saaie rechthoek) gaat beleggen met een olivijnrijk mengsel, en daar Alyssum in zaait, krijg je een prachtig veld met geelbloeiende Alyssum in het voorjaar. (foto, Alyssum cypriacum, de nikkelverzamelaar).

Als Natuurmonumenten een deal kan aangaan met een metallurgisch bedrijf, dan kan dat bedrijf in de herfst de plantjes een paar cm boven de grond laten afmaaien (het zijn meerjarige plantjes, dus in het voorjaar groeien ze weer verder), dan kan dat bedrijf die plantjes drogen en daarna verbranden. De as bevat vaak tot 10% nikkel, meer dan de rijkste nikkelertsen. Uit de as de nikkel winnen, en misschien kunnen daar wel mooie nikkelen Markense marken uit gemaakt worden; dat wordt vast een geliefd souvenir!.


Olivijn, ooit van gehoord? Misschien niet, maar het kan wel bijdragen aan het behalen van uw klimaatdoelstellingen.

Een gesprek met Professor Olaf Schuiling

Professor Olaf Schuiling is emeritus hoogleraar aan de Universiteit van Utrecht, opgeleid als geoloog en later vooral werkzaam in de geochemie. Olaf Schuiling is inmiddels 18 jaar met pensioen, hetgeen hem niet belet om gewoon hard te blijven werken.

Ooit zei de toenmalige raadsadviseur duurzaamheid tegen mij: we maken veel te weinig gebruik van de kennis, ervaring en zeker ook tijd van onze gepensioneerden. U bent het levende bewijs van de mogelijkheden van gepensioneerden.

Het prettige van pensioen is dat je nog meer tijd en aandacht kunt besteden aan de dingen die je echt belangrijk vindt. Voor mij is dat nu vooral het wijzen op de mogelijkheden die olivijn, hetmeest voorkomende mineraal in de aarde, biedt. Die mogelijkheden zijn niet gering. Ze kunnen ons helpen bij het oplossen van wat nu toch wel bijna unaniem wordt gezien als het grootste probleem waarvoor de mensheid zich gesteld ziet. U kent natuurlijk de uitspraak van Obama, afgelopen november tijdens de klimaatconferentie in Parijs: ‘Wij zijn de eerste generatie die de gevolgen van de klimaatverandering ervaart en de laatste die er iets aan kan doen.’


Well, as far as distance from an olivine deposit is concerned, you are in a better position than I am. I spent the last time mostly by preparing a booklet for laymen  on the olivine concept It has just been accepted for publication by a Dutch editor (it is in Dutch, but I also want to prepare an English version). It has the somewhat frivolous title: The Green Cookery Book, with recipes against climate change and ocean acidification. As I suppose that your knowledge of Dutch is not great, you better wait till the book is published in English.

What you can do depends on your connections. If you have good relations with farmers, and they happen to have rather acid soils which they lime to correct it, you can suggest to use fine olivine sand to replace the lime (lime is CO2 positive, whereas olivine captures CO2). It may even have a positive influence on productivity, people from our agricultural university carried out an experiment in which they gave doses of olivine to pots with rye grass, which definitely increased production. A small-scale but very visible way is adding potting soil enriched with olivine to your plants. Some people like to cover their driveway with olivine grit. In the book to come I present about 70 different ways to use olivine. I attach a fairly recent paper, in which some of the large-size applications are briefly described. I wish you a nice green 2016, Olaf Schuiling

From: Arnold van Ittersum [mailto:a.vanittersum@chello.nl]
Sent: zaterdag 2 januari 2016 16:20
To: Schuiling, R.D. (Olaf)
Cc: Wouter en Titia van den Wall Bake
Subject: Fwd: Virgin Earth Challenge – Smart Stones

Begin forwarded message:

From: Matt Parsons <mattparsons28@gmail.com>

Subject: Virgin Earth Challenge – Smart Stones

Date: 2 January 2016 at 10:17:58 GMT+1

To: info@smartstones.nl

Dear Prof. Olaf Schuiling,

I came across your research into Olivine and its potential to store CO2 on a large scale.  I would like to know how the research is going.

I am very interested in your work as I am an analytical scientist. My wife and I own a 5 acre block of land in Mortlake Victoria Australia which lies near Mt Shadwell which is itself mined for its Olivine deposits.

Could we be of some help to you in this part of the world?  We live in Melbourne – a 3 hour drive away from Mortlake.

My LinkedIn address is: au.linkedin.com/in/mattparsons28

Regards,

Matt Parsons


From: Fortuin, Paul (WVL) [mailto:paul.fortuin@rws.nl]
Sent: donderdag 17 december 2015 17:12
To: Versteeg, Harald (CD); Schmitz, Hans (WVL); Cox, Hub (WVL); Vogelezang, Daan (KNMI); Akin, Suzan (WVL); Schuiling, R.D. (Olaf); Boer, P.L. de (Poppe)
Cc: ‘Filip.Meysman@nioz.nl‘; ‘Francesc.Montserrat@nioz.nl
Subject: Start olivijn onderzoek kustwateren

Beste allen,

Goed nieuws, RWS heeft gisteren opdracht aan NIOZ gegeven voor het starten van onderzoek naar mogelijkheid opschaling olivijn in kustwateren.

Voor de kickoff in januari, willen jullie svp aangeven of je hieraan mee wil doen. Dan kan Francesc een vergaderdatum gaan prikken.

Groeten, Paul